Home rozwód Nie dam rozwodu. Kocham ją. Ja nie chcę rozwodu.

Nie dam rozwodu. Kocham ją. Ja nie chcę rozwodu.

autor ADWOKAT MARTA WNUK

Nie dam rozwodu

Nie chcę rozwodu. Moja żona chce rozwodu – ja nie. Wiem, że od kilku miesięcy pomiędzy mną a żoną dochodzi do kłótni, nie współżyjemy. Ale wierzę, że wszystko da się odbudować. Kocham żonę i chciałbym ratować nasze małżeństwo. Podejrzewam, że kogoś poznała i zwariowała. Wspólnie przeżyliśmy wiele lat. Mamy dwójkę dzieci i nie wyobrażam sobie, żeby nie miały pełnej rodziny. Czy mogę sprzeciwić się temu rozwodowi? Czy mogę nie dopuścić do rozwodu z uwagi na dzieci? Ja nie chcę rozwodu.

nie chce rozwodu

 

Nie dam rozwodu

Miłość… wszystko zaczyna się pięknie. Jest ślub i są goście. Jeśli podczas ślubu zapytamy młodą parę, czy wyobrażają sobie wziąć kiedyś rozwód, w 99% przypadków usłyszymy „Nie MY”, „Nas to nie dotyczy”, „To jest miłość”…

Niestety życie samo pisze nam scenariusze i zdarzają się często sytuacje, gdy rozpad małżeństwa jest winą osoby trzeciej.

Z doświadczenia wiem, że zdarzają się sytuacje, gdy ta nowa, namiętna miłość szybko mija.  Tak szybko jak pojawiła się w naszym życiu, tak szybko odlatuje. 

Często pytam swoich klientów, czy są pewni swoich szybkich decyzji. Chodzi mi o to, żeby sami odpowiedzieli sobie na to pytanie i spojrzeli na swoją sytuację z puntu widzenia osoby trzeciej.

W zawodzie adwokata kluczowe jest, żeby do spraw rodzinnych podchodzić po ludzku. Przed nami rozgrywają się przecież ludzkie dramaty.

Nie chcę rozwodu

Kiedy najczęściej małżonek nie chce wyrazić zgody na rozwód? 

Odpowiedź brzmi: gdy pojawia się osoba trzecia w naszym małżeństwie.

Jeden z małżonków zakochuje się i chce odejść, jednak drugi mówi „Nie, nie dam Ci odejść. Chcę walczyć o małżeństwo”.

W polskim prawie małżeńskim obowiązuje zasada trwałości małżeństwa. Polega ona na tym, że małżeństwo powinno być związkiem dozgonnym, czyli powinno ustać dopiero wskutek śmierci jednego z małżonków, tzw. „aż po grób”.

Zgadza się – Sąd może oddalić powództwo, czyli właśnie „nie dać rozwodu.”. Zgodnie z art. 56 § 2 i 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rozwód nie jest dopuszczalny mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków, albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. 

Sąd jest zobowiązany zbadać, czy zachodzą trzy przesłanki opisane w prawie, które uzasadniają odmowę orzeczenia rozwodu.

Nie chcę rozwodu

 

Najtrudniejszy rozwód – Rozwód z Narcyzem.  – Rozwód w przypadku zaburzeń

 

Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, żeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. 

Natomiast sąd zobowiązany jest oddalić powództwo, jeśli mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia występuje jedna z trzech przesłanek.

 

Nie chcę rozwodu – więzi

 

Pożycie małżeńskie zakłada występowanie między małżonkami więzi duchowej, fizycznej i gospodarczej. Oznacza to tyle, iż małżonkowie obdarzają się wzajemnie uczuciem, współżyją ze sobą fizycznie oraz zamieszkują ze sobą i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Zerwanie tych więzi prowadzi do wniosku, że nastąpił zupełny rozkład pożycia małżeńskiego. Jednakże przyjmuje się, że z trwałym rozkładem mamy do czynienia również w sytuacji, gdy między małżonkami zerwane zostały więzi uczuciowe i duchowe, ale ze względu na szczególne okoliczności finansowe utrzymywane są dalej więzi gospodarcze, np. wspólne mieszkanie. 

Dla przyjęcia dopuszczalności rozwodu konieczne jest, aby stan rozkładu pożycia był trwały. Tylko w takiej sytuacji możliwy jest rozwód. O tym, że nastąpił trwały rozkład pożycia możemy powiedzieć, jeżeli z okoliczności wynika, że małżonkowie już do siebie nie wrócą.

Można jeszcze wspomnieć, że sąd nie ma kompetencji do badania i oceniania ważności przyczyn, które spowodowały zupełny rozkład. Nie może ich oceniać, a jedynie ma obowiązek zbadać, czy w świetle udowodnionych przez strony okoliczności rozkład pożycia ma charakter zupełny i trwały.

 

Więcej : Pozew z winy żony. I dzieci przy ojcu.

 

Nawet jeśli między małżonkami ustaną więzi psychiczna, fizyczna i gospodarcza, ale nie wystąpią okoliczności, które uzasadniałyby twierdzenie, że małżonkowie do wspólnego pożycia nie powrócą, sąd nie orzeknie rozwodu. Wykazywanie, że nie ustały wszystkie więzi łączące małżonków, albo że jest prawdopodobne, że małżonkowie do siebie wrócą, jest sposobem pozwalającym przekonać sąd rozwodowy, że zasadne będzie oddalenie powództwa o rozwód, czyli – mówiąc kolokwialnie – odmowa orzeczenia rozwodu.

1.DOBRO DZIECI 

Pierwsza z nich dotyczy sytuacji, gdy wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci stron. 

Rozwód nie może zostać orzeczony, jeżeli byłoby to sprzeczne z dobrem wspólnych, małoletnich dzieci. 

Taki wymóg spowodowany jest troską, aby orzeczenie rozwodu nie wywarło ujemnych następstw w psychice dziecka. Nie powinien spowodować kształtowania się w nim ujemnego nastawienia do społeczeństwa. 

Sąd starannie powinien ocenić, czy aby czasami orzeczeniu rozwodu nie stoi na drodze dobro dzieci. Jednocześnie powinien skorzystać z usług biegłego psychologa oraz mieć na uwadze wiek dzieci, ich dotychczasowe stosunki z rodzicami, stan zdrowia oraz stopień wrażliwości. 

Już na etapie sporządzenia pozwu rozwodowego powinniśmy mieć na uwadze tę przesłankę i załączyć dowody.

Rozwód zawsze wywołuje negatywne skutki dla dziecka, wynikające z braku codziennej wspólnej obecności rodziców. Do Sądu więc należeć będzie wnikliwe zbadanie konkretnej sprawy.

Niestety często dobro dziecka wymaga, żeby rodzice się rozeszli. Wskutek ciągłych kłótni w domu, obrzucania się wulgarnymi wyzwiskami, ciągłego robienia sobie na złość, to właśnie najczęściej wrażliwość dziecka oraz jego psychika ulegają zniekształceniu.

W ustaleniu sprzeczności rozwodu z dobrem dziecka należy mieć na względzie okoliczność, czy orzeczenie takie nie spowoduje znacznego pogorszenia się warunków życia dziecka, zmniejszenia środków na jego wychowanie oraz przygotowanie do zawodu, odpowiadającego jego zdolnościom i umiejętnościom. Ważnym przeciwwskazaniem może być również możliwość osłabienia więzi dziecka z jednym z rodziców, a to dlatego, że po rozwodzie zamierza on zawrzeć nowy związek małżeński.

Gdy stosunki pomiędzy rodzicami nie wpływają destrukcyjnie na życie dziecka, określenie, czy orzeczenie rozwodu będzie sprzeczne z dobrem dziecka, wymaga uwzględnienia konkretnych okoliczności sprawy i zwykle wywołuje potrzebę skorzystania z pomocy specjalistów np. biegłych psychologów.

W takich sytuacjach z pewnością warto skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który tak poprowadzi strategię rozwodową, że Sąd nie będzie miał żadnych wątpliwości co do dobra dzieci małoletnich.

2.  ZASADY WSPÓŁŻYCIA SPOŁECZNEGO

Drugą negatywną przesłanką orzeczenia rozwodu jest jego sprzeczność z zasadami współżycia społecznego. Zasady współżycia społecznego to bardzo szerokie pojęcie.

Należy przez nie rozumieć reguły postępowania między ludźmi, które opierają się na powszechnie uznanych w kulturze naszego społeczeństwa wartościach.

W praktyce może to być:

  • nieuleczalna choroba jednego małżonka.
  • wiek małżonków (80-letni mężczyzna chce opuścić swoją 84-letnią żonę, która nie ma już nikogo bliskiego).
  • stan zdrowia, np. mąż żąda rozwodu ze swoją śmiertelnie chorą żoną.
  • zdolność do zaspokajania potrzeb osobistych (szczególna nieporadność życiowa małżonka).

3. WYŁĄCZNIE WINNY MAŁŻONEK

Trzecia przesłanka występuje wtedy, kiedy rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia (np. dopuścił się zdrady albo jest nałogowym alkoholikiem lub hazardzistą), chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (np. małżonkowie już od kilku lat nie żyją razem).

Winnym jest ten, który narusza obowiązki wynikające z małżeństwa względem drugiego małżonka, względem dzieci i innych osób bliskich drugiemu małżonkowi. 

Najczęstsze powody zawinienia to zdrada małżeńska, opuszczenie małżonka, pijaństwo, ciągłe wszczynanie awantur, dokuczliwość w stosunku do drugiego małżonka. 

Trzeba pamiętać, iż po stronie drugiego małżonka nie może być żadnej winy w przyczynieniu się do rozkładu. Nie mogą wystąpić zarówno okoliczności zawinione przez niego, np. w odwecie sam zdradził.

Rozwód będzie dopuszczalny pomimo tego, iż żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia małżeńskiego, jeżeli małżonek niewinny wyrazi na to zgodę. 

Podsumowując, brak zgody jednego małżonka na rozwód nie oznacza automatycznego zakończenia postępowania i oddalenia powództwa. Sąd może oddalić powództwo jedynie w sytuacji, gdy strona pozwana wykaże, że zachodzi jedna z w/w przesłanek. Dlatego tak ważne jest, aby być świadomym zapisów prawnych i wiedzieć, co możemy w naszej sytuacji zrobić. W razie wątpliwości skonsultuj się z prawnikiem.

 

Czytaj także:

Ile trwa rozwód?

Wzór Pozwu O Rozwód – Błędy W Pozwie

Z poważaniem,

Adwokat Marta Wnuk

✅Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

☎ tel.: +48691512933

📧e-mail: kontakt@adwokatwnuk.pl

 

[ninja_form id=1]

Podobne wpisy

Skomentuj

Umów się na Konsultacje [Płatną]