„Moja żona chce rozwodu.  Ale ja nie chce. Wiem, żę od kilku miesięcy pomiędzy mną, a żoną dochodzi do kłótni, nie współżyjemy. Ale wierzę że wszystko da się odbudować.  Kocham żonę i chciałbym ratować nasze małżeństwo. Podejrzewam, że kogoś poznała i zwariowała.  Wiele lat wspólnie przeżyliśmy. Mamy dwójkę dzieci, i nie wyobrażam sobie żeby nie mieli pełnej rodziny? Czy mogę sprzeciwić się temu rozwodowi?” Czy mogę nie dopuścić do rozwodu z uwagi na dzieci? Ja nie chce rozwodu”

nie chce rozwodu

Miłość –  wszystko zaczyna się pięknie. Jest ślub i są goście. Gdybyśmy młodą parę zapytali podczas ślubu czy uwzględniają że kiedyś mogą się rozwieść. 99 % ankietowanych odpowiada:  „Nie MY” „Nas to nie dotyczy” „To jest miłość”

Niestety życie samo pisze nam scenariusze, i zdarzają się często sytuację gdy rozpad małżeństwa jest wina osoby trzeciej.

Z doświadczenia wiem, że zdarzają się z sytuacje gdy ta nowa, szybka, namiętna miłość szybko mija.  Tak szybko jak pojawiła się w naszym życiu tak szybko odlatuje. 

Często pytam swoich klientów czy są pewni swoich szybkich decyzji. Zadaje im pytania w tym celu żeby sami odpowiedzieli sobie i spojrzeli na swoją sytuację z puntu widzenia osoby trzeciej.

To bardzo ważne w zawodzie Adwokata żeby w sprawach rodzinnych podchodzić po ludzku gdyż przed nami rozgrywają się dramaty ludzkie.

Nie chce rozwodu. Kiedy najczęściej ma miejsce, że małżonek nie chce wyrazić zgody na rozwód? 

Odpowiedź brzmi: gdy pojawia się osoba trzecia w naszym małżeństwie.

Jedno z małżonków zakochuje się i chce odejść z małżeństwa drugi małżonek mówi „Nie, nie dam Ci odejść i chce walczyć o małżeństwo” 

W polskim prawie małżeńskim obowiązuje zasada trwałości małżeństwa. Polega ona na tym, że małżeństwo powinno być związkiem dozgonnym, czyli powinno ustać dopiero wskutek śmierci jednego z małżonków tzw „Aż po grób”

Zgadza się Sąd może oddalić powództwo czyli właśnie „nie dać rozwodu.”. Zgodnie z art. 56 § 2 i 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rozwód nie jest dopuszczalny, mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków, albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. 

Sąd jest zobowiązany zbadać czy zachodzą trzy przesłanki opisane w prawie, które uzasadniają odmowę orzeczenia rozwodu.

Zgodnie z prawem, jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. 

Natomiast sąd nie może orzec rozwodu i zobowiązany jest oddalić powództwo, jeśli mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia występuje jedna z trzech przesłanek.

Pożycie małżeńskie zakłada występowanie między małżonkami więzi duchowej, fizycznej i gospodarczej. Oznacza to tyle, iż małżonkowie obdarzają się wzajemnie uczuciem, współżyją ze sobą fizycznie oraz zamieszkują ze sobą i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Zerwanie tych więzi prowadzi do wniosku, że nastąpił zupełny rozkład pożycia małżeńskiego. Jednakże przyjmuje się, że z trwałym rozkładem pożycia małżeńskiego mamy do czynienia również w sytuacji, gdy między małżonkami zerwane zostały więzi uczuciowe i duchowe, ale ze względu na szczególne okoliczności finansowe , utrzymywane są dalej więzi gospodarcze, np. Wspólne mieszkanie. 

Dla przyjęcia dopuszczalności rozwodu konieczne jest, aby stan rozkładu pożycia był trwały. Tylko w takiej sytuacji możliwy jest rozwód. O tym, że nastąpił trwały rozkład pożycia małżeńskiego możemy powiedzieć, jeżeli z okoliczności wynika, że małżonkowie już do siebie nie wrócą.

Można jeszcze wspomnieć, że sąd nie ma kompetencji do badania i oceniania ważności przyczyn, które spowodowały zupełny i trwały rozkład. Nie może ich oceniać, a jedynie ma obowiązek zbadać czy w świetle udowodnionych przez strony okoliczności, rozkład pożycia ma charakter zupełny i trwały.

Nawet jeśli między małżonkami ustaną więzi psychiczna, fizyczna i gospodarcza, ale nie wystąpią okoliczności, które uzasadniałyby twierdzenie, że małżonkowie do wspólnego pożycia nie powrócą, sąd nie orzeknie rozwodu. Wykazywanie, że nie ustały wszystkie więzi łączące małżonków, albo że jest prawdopodobne, że małżonkowie do siebie wrócą, jest sposobem pozwalającym przekonać sąd rozwodowy, że zasadne będzie oddalenie powództwa o rozwód, czyli – mówiąc kolokwialnie – odmowa orzeczenia rozwodu.

1.DOBRO DZIECI 

Pierwsza z nich dotyczy sytuacji, gdy wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci stron. 

Rozwód nie może zostać orzeczony, jeżeli byłoby to sprzeczne z dobrem wspólnych, małoletnich dzieci. 

Taki wymóg spowodowany jest troską, aby orzeczenie rozwodu nie wywarło ujemnych następstw w psychice dziecka i nie spowodowało kształtowania się w nim ujemnego nastawienia do społeczeństwa. 

Sąd bardzo starannie powinien ocenić, czy aby czasami orzeczeniu rozwodu nie stoi na drodze dobro dzieci, przy czym powinien skorzystać z usług biegłego psychologa, powinien mieć na uwadze wiek dzieci, ich dotychczasowe stosunki z rodzicami, stan zdrowia oraz stopień wrażliwości. 

Już na etapie sporządzenia pozwu rozwodowego powinniśmy mieć na uwadze tą przesłankę i załączyć dowody na tą okoliczność.

Oczywistym jest, że rozwód zawsze wywołuje negatywne skutki dla dziecka, wynikające z braku codziennej wspólnej obecności rodziców, do Sądu więc należeć będzie wnikliwe zbadanie danej konkretnej sprawy.

Niestety często dobro dziecka wymaga, żeby rodzice się rozeszli. Wskutek ciągłych kłótni w domu, obrzucania się wulgarnymi wyzwiskami, ciągłego robienia sobie na złość, to właśnie najczęściej wrażliwość dziecka oraz jego psychika ulegają zniekształceniu.

W ustaleniu sprzeczności rozwodu z dobrem dziecka należy mieć na względzie okoliczność, czy orzeczenie takie nie spowoduje znacznego pogorszenia się warunków życia dziecka, zmniejszenia środków na jego wychowanie oraz przygotowanie do zawodu, odpowiadającego jego zdolnościom i umiejętnościom. Ważnym przeciwwskazaniem może być również możliwość osłabienia więzi dziecka z jednym z rodziców, a to dlatego, że po rozwodzie zamierza on zawrzeć nowy związek małżeński. h. 

Gdy stosunki pomiędzy rodzicami nie wpływają destrukcyjnie na życie dziecka, określenie, czy orzeczenie rozwodu będzie sprzeczne z dobrem dziecka, wymaga uwzględnienia konkretnych okoliczności sprawy i zwykle wywołuje potrzebę skorzystania z pomocy specjalistów np. biegłych psychologów.

W takich sytuacjach z pewnością warto skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który poprowadzi tak strategię rozwodową że Sąd nie będzie miał żadnych wątpliwości co do dobra dzieci małoletnich.

2.  ZASADY WSPÓŁŻYCIA SPOŁECZNEGO

Drugą negatywną przesłanką orzeczenia rozwodu jest jego sprzeczność z zasadami współżycia społecznego. Zasady współżycia społecznego to bardzo szerokie pojęcie.

Przez zasady współżycia społecznego należy rozumieć reguły postępowania między ludźmi, które opierają się na powszechnie uznanych w kulturze naszego społeczeństwa wartościach.

W praktyce może to być:

  nieuleczalna choroba jednego małżonka.

  • wiek małżonków (80-letni mężczyzna chce opuścić swoją 84-letnią żonę, która nie ma już nikogo bliskiego)
  • stan zdrowia np. mąż żąda rozwodu ze swoim śmiertelnie chorą żoną, 
  • zdolność do zaspokajania potrzeb osobistych (szczególna nieporadność życiowa małżonka).

3. WYŁĄCZNIE WINNY MAŁŻONEK

Trzecia przesłanka występuje wtedy, kiedy rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia (np. dopuścił się zdrady albo jest nałogowym alkoholikiem lub hazardzistą), chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (np. małżonkowie już od kilku lat nie żyją razem).

Winnym jest ten, który narusza obowiązki wynikające z małżeństwa względem drugiego małżonka, względem dzieci i innych osób bliskich drugiemu małżonkowi. 

Najczęstsze powody zawinienia tj. zdrada małżeńska, opuszczenie małżonka, pijaństwo, ciągłe wszczynanie awantur, dokuczliwość w stosunku do drugiego małżonka. 

Trzeba pamietać, po stronie drugiego małżonka nie może być żadnej winy w przyczynieniu się do rozkładu. Nie mogą wystąpić zarówno okoliczności zawinione przez niego, np. w odwecie sam zdradził.

Rozwód będzie dopuszczalny, pomimo tego, iż żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia małżeńskiego, jeżeli  małżonek niewinny wyrazi na to zgodę. 

Podsumowując, brak zgody jednego małżonka na rozwód nie oznacza automatycznego zakończenia postępowania i oddalenia powództwa. Sąd może oddalić powództwo jedynie w sytuacji, gdy strona pozwana wykaże, że zachodzi jedna z w/w przesłanek. 

Czytaj także: Wzór Pozwu O Rozwód – Błędy W Pozwie

Facebook Comments

Nie dam mu rozwodu.

Nie dam mu rozwodu.  Kocham go  „Pani mecenas kocham swojego męża i nie chce dać mu rozwodu". Co mogę zrobić…
CZYTAJ WIĘCEJ

Szybki rozwód ! Rozwód na 1 rozprawie.

Co zrobić, żeby szybko się rozwieść ?? Pozew braki formalne- Bardzo dobry pozew Od tego się zaczyna, i ważne jest…
CZYTAJ WIĘCEJ

Emocje podczas rozwodu. Rozwód emocje

Rozwój - emocje Jakie emocję podczas rozwodu? Czy wiesz, że siedem na dziesięć rozwodów inicjowanych jest przez kobiety.  Tak właśnie…
CZYTAJ WIĘCEJ

Alimenciara – tak mówią meżczyzni. Kim ona jest ?

Dlaczego mówi się na kobiety Alimenciary ?? Kim jest Alimenciara? Ostatnio mój klient powiedział mi czy wiem kim jest  Alimenciara?…
CZYTAJ WIĘCEJ

Rodzic nastawia dziecko przeciwko drugiemu rodzicowi – czyli  syndrom Gardnera

„Do momentu rozwodu miałem świetny kontakt z córka. Obecnie mam kontakt z córką utrudniony gdyż żona twierdzi że dziecko nie…
KONTYNUUJ CZYTANIE

Emocje podczas rozwodu. Rozwód emocje

Rozwój - emocje Jakie emocję podczas rozwodu? Czy wiesz, że siedem na dziesięć rozwodów inicjowanych jest przez kobiety.  Tak właśnie…
KONTYNUUJ CZYTANIE

Małżonek mnie okradł

„Małżonek mnie okradł. Wyjął wszystkie zaoszczędzone pieniądze z konta, zabrał samochód. W sądzie  powiedział ze nic nie ma. Konta są…
KONTYNUUJ CZYTANIE